Wznowienie legendarnego tomu esejów rosyjskiego noblisty.
Ostatni tom esejów Josifa Brodskiego, wznowiony z okazji 20 rocznicy śmierci poetyodczytać można jako jego duchowy testament. Bardzo osobiste rozważania na temat kultury i współczesnego świata porażają szczerością osądów. Brodski zarówno wtedy, kiedy pisze o Marku Aureliuszu czy szpiegu rosyjskim Kimie Philby, jak i w przemówieniu do absolwentów Ann Arbor czy we wspomnieniu z podróży do Brazylii zmusza czytelnika do rewizji poglądów i przemyślenia własnych postaw. Równocześnie odsłania swoje oblicze wiecznego buntownika, zranionego przez życie i kochającego je do upojenia.
Eseje Josifa Brodskiego – pomimo upływu czasu – wciąż zaskakują swoją dociekliwością i aktualnością. Lektura obowiązkowa, dla każdego, kto chce lepiej rozumieć kulturę i sytuację duchową współczesnego człowieka.

Z nami wyruszysz w wielką i daleką podróż, która będzie wyjątkowa i przyjemna. Będziesz mógł oglądać i podziwiać monumentalne budowle, zarówno te z czasów najdawniejszych, jak i te współczesne. Bez wychodzenia z domu poznasz i odkryjesz najpiękniejsze i najbardziej zachwycające perły architektury.

Album ze zdjęciami z ostatnich lat życia Sławomira Mrożka.
Projekt "Mrożek. Życie warte jest życia" rozpoczął się pod koniec 2011 roku. Efektem czterech lat pracy są: prezentowana w kraju i za granicą wystawa fotograficzna, film paradokumentalny oraz album.
Niniejszy album zawiera 160 unikatowych fotografii przedstawiających autora "Emigrantów" w sytuacjach osobistych, wkraczających na obszar prywatności, którą pisarz tak bardzo chronił. Możemy go tu poznać od innej strony – jako pogodnego człowieka i miłośnika życia. Paweł Chara pełnił rolę osobistego sekretarza Sławomira Mrożka, był jego gościem w Nicei. Towarzyszył mu w podróżach, spotkaniach z przyjaciółmi, uczestniczył w pracy zawodowej, a także w życiu codziennym.

Lena Szauer - trzydziestoletnia ekonomistka z północnej Polski, pracuje dla międzynarodowej korporacji. Została wytypowana na lidera w zdobywaniu lukratywnych kontraktów, stąd życie jej to pasmo niekończących się podróży, wypełnionych mocą wrażeń, napięć - jak również chwil grozy.

Akcja powieści rozgrywa się na trzech kontynentach: w Azji, Afryce i Europie, toteż jest niezwykle dynamiczna i wielowątkowa. Fabuła dotyka również obszaru metafizycznego, niczym z obrazu Botticelliego. Zawieszonego gdzieś pomiędzy, w którym poznajemy wizję apokaliptycznej traumy, dotykającą główną bohaterkę. Poruszone w powieści kluczowe dla fabuły zagadnienia, mogą stanowić lustro, w którym czytelnik ma szansę wyłuskać odpowiedzi na wiele swoich życiowych pytań. Psychologiczny nurt proponowanej prozy demaskuje niemałą skalę ceny, jaką płaci się za mylenie życiowego spełnienia z powierzchownym konsumpcjonizmem.

Lucy urodziła samotna matka, która przez większą część swojego dzieciństwa była ofiarą przemocy. Od samego początku nie radziła sobie macierzyństwem, a jej córeczka w pierwszych latach życia była stale pozbawiona należytej opieki. Sąsiedzi i nauczyciele wielokrotnie zwracali na to uwagę, a mimo to Lucy trafiła pod stałą opiekę rodziny zastępczej dopiero jako ośmiolatka. Była zamknięta w sobie, stale odmawiała jedzenia, a jej zaległości w nauce sięgały trzech lat.

Gdy w wieku lat jedenastu zamieszkała ze mną, sądzono, że urazy psychiczne, których doznała, są nieodwracalne. Jednak w głębi serca była po prostu dzieckiem, które rozpaczliwie poszukiwało kogoś, kto je pokocha.

Znacie „Tajemny ogród”? To niezwykła książka do kolorowania, o której mówi już cały świat. Teraz powraca w wydaniu specjalnym dla kolekcjonerów – w znacznie większym formacie, na grubym, zadrukowanym jednostronnie papierze i z wyrywanymi kartkami – po to, by móc je pokolorować, oprawić i powiesić.

Ta ekskluzywna publikacja, zawierająca dwadzieścia ilustracji wybranych przez autorkę z „Tajemnego ogrodu”, zachwyci kolorofanów w każdym wieku.

Drugi tom listów Witkacego do żony zawiera 321 listów z lat 1928–1931. To istotny okres w jego życiu i twórczości. Pisze wtedy najważniejszą powieść "Nienasycenie" i w listach szczegółowo informuje Jadwigę o pracy nad wersją brulionową, a potem nad czystopisem. Przygotowuje także książkę polemiczną "Ostatnia pigułka dla »wrogów«", której nie zdołał wydać i która zaginęła. W roku 1930 intensywnie pracuje nad broszurą o narkotykach, w której wykorzystuje swoje doświadczenia i eksperymenty z narkotykami (m. in. z peyotlem), a potem rozpoczyna pisać ostatnią powieść, »Jedyne wyjście«. Boryka się z różnymi chorobami i kłopotami materialnymi, a jego małżeństwo przeżywa poważny kryzys. Jedną z przyczyn jest romans z młodszą o siedemnaście lat mężatką, który przysparza mu wiele przykrych i dramatycznych przeżyć. Trudny rok 1931 zamyka śmierć matki, Marii Witkiewiczowej. Ze wszystkich tych spraw i zdarzeń Witkacy spowiada się w listach do żony.

"Z mocy bezprawia" to historia wielomiesięcznej obserwacji Wojciecha Sumlińskiego oraz jego rodziny i przyjaciół przez służby specjalne III RP.
Dziennikarz śledczy ujawnia sieć mafijnych interesów, w którą uwikłane są najważniejsze osoby w państwie. Opisuje wielomilionowe wyłudzenia z kasy publicznej, jakich dopuszczały się wielkie korporacje i fundacje, a także tajne interesy ludzi Wojskowych Służb Informacyjnych oraz ich wpływ na losy kraju. Pisze także o rosyjskich i ukraińskich zabójcach, którzy spotykali się w polskim Sejmie.
W swojej książce Sumliński wraca do najbardziej tajemniczej zbrodni politycznej PRL - zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki - i odsłania jej nieznane kulisy.