Dwa największe głosy świata: Michael Ball i Alfie Boe po raz pierwszy łączą siły na wspólnym albumie.

Album "Together" zawiera zróżnicowany repertuar od największych produkcji broadwayowskich po klasyczne utwory, które zarówno Alfie jak i Michael zamierzali nagrać od dawna.

Artyści poznali się po raz pierwszy 10 lat temu , występując razem w spektaklu 'Kismet' w Londynie i od tego czasu stali się przyjaciółmi. W tym samym roku Michael Ball przeszedł do historii jako pierwsza gwiazda teatru muzycznego, której zaproponowano solowy recital podczas festiwalu BBC Proms w legendarnej Royal Albert Hall. Alfie Boe został przez Balla zaproszony do udziału w tym koncercie.

Bezpośredni, osobisty kontakt połączony z wzajemnym profesjonalnym podziwem doprowadziły do stworzeniu udanej współpracy, która zachwyca tysiące melomanów na całym świecie.

Pod koniec 2015 roku Katie i inżynier dźwięku Adam "Cecil" Bartlett (m. in. PJ Harvey, Marianne Faithfull) polecieli do kraju narodzin piosenkarki. W Gruzji z przywiezionego sprzętu stworzono studio. Mieściło się w miasteczku Gori, z którego pochodzi chór żeński. W nagraniach nieocenionej pomocy udzielił Anglikom jego dyrygentka, Teona Tsiramua oraz była śpiewaczka operowa Anzori Shomakhia.
Jako pierwsza nagrana została adaptacja tradycyjnej ukraińskiej kolędy "Shchedryk", pod tytułem "The Little Swallow". Dalej nagrano między innymi przeróbkę kompozycji Joni Mitchell "River", z Katie na wokalu i gitarze akustycznej, wspomaganej przez chór. Później przyszła kolej na autorski utwór "Perfect World", pierwszy napisany po ukazaniu się płyty "Katevan" z 2013 roku, a także fragment "Całonocnego czuwania" Rachmaninowa.
Kolejna sesja w Gori odbyła się wiosną 2016 roku. Trwała miesiąc. Efekt to płyta pokazująca kulturowy dualizm Katie Melua. Urodzonej w Gruzji w czasach ZSRR, wychowanej w Wielkiej Brytanii i od 2005 roku obywatelki brytyjskiej. Okładkę "In Winter" ozdobiła odręczna ilustracja Niroota Puttapipata, na którego prace Katie trafiła w księgarnio-kawiarni nieopodal miejsca, w którym mieszka w Londynie.

Trzecia już odsłona wyjątkowej serii będącej subiektywnym wyborem polskich utworów z lat 80-tych. Na dwóch płytach piosenki znane szerokiej publiczności oraz te nieco już zapomniane. Jak wskazuje tytuł albumu „Wolność w muzyce” to muzyka będąca głosem młodego pokolenia tamtego okresu. Pokolenia pragnącego zmian, poszukującego prawdy i miłości.

Wspaniały Dramma Giocoso Mozarta, Opera pełna skrajności i dwuznaczności. Obdarzony niesamowitą wyobrażnią Nikolaus Harnoncourt zgłębia je wszystkie, a efekt jest porywający! Thomas Hampson, jako wodzicielski i niebezpieczny Don Giovanni, wspierany dźwięcznym głosem Laszlo Polgara (Leporello) stara się zdobyć Zerlinę – (Barbarę Bonney) i ucieć przed zemstą Donny Anny (Edita Gruberova) i obsesją Donny Elviry (Roberta Aleksander).

Pasja i brawura: Do dnia dzisiejszego uważany jest za jednego z najlepszych skrzypków wszechczasów; prasa pisała o nim "najbardziej ekscytujący brytyjski smyczkowiec od czasu Jacqueline du Pre". Daniel Hope swoją karierę rozpoczął w młodym wieku: Sam Yehudi Menuhin wziął 10-latka pod skrzydła i towarzyszył mu przez cały jego artystyczny rozwój jako mentor. Daniel Hope jest ceniony nie tylko jako solista wirtuoz i fascynujący wykonawca utworów muzycznych, ale również za swą muzyczną wszechstronność, kreatywność i zaangażowanie w kwestie humanitarne.

Johann Sebastian Bach (1685–1750)
1–3. Violinkonzert Nr. 1 Bwv 1041
Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791)
4. Konzert Für Violine Und Klavier
Kv App. 56/Kv 315f – I. Allegro
Felix Mendelssohn (1809–1847)
5. Klaviertrio Nr. 1 Op. 49
Ii. Andante Con Molto Tranquillo
John Foulds (1880–1939)
6–9. Apotheosis (Elegy) Op. 18
Alban Berg (1885–1935)
10. Violinkonzert, Teil I: Andante – Allegretto
Béla Bartók (1881–1945)
11–16. Rumanische Volkstänze Sz 56
Dmitri Schostakowitsch (1906–1975)
17. Violinkonzert Nr. 1 Op. 77, Ii. Scherzo: Allegro
18. Romanze Aus The Gadfly Op. 97

Czas pokazał, że lata osiemdziesiąte tak naprawdę nigdy nie wyszły z mody. Utwory takich artystów jak Michael Jackson, Whitney Houston, Alison Moyet, Toto, Billy Ocean, Europe czy Bill Withers ciągle są w naszej pamięci i w dalszym ciągu królują na domowych i klubowych parkietach. Znajdziecie je także na tym wspaniałym dwupłytowym wydawnictwie aż uginającym się od ciężaru przebojowości. „I Wanna Dance With Somebody”, „Living In America”, „Time After Time”, “Caribbean Queen”, “Poison”, “Masterpiece” i wiele, wiele więcej.

Płyta ukazała się w ramach superedycji cyklu „Marek Sierocki Przedstawia: I Love... ” sygnowanej pieczątką „Tylko Hity”. Marek Sierocki życzy dobrej zabawy.



CD1
1. Billie Jean - Michael Jackson
2. I Wanna Dance with Somebody - Whitney Houston
3. Girls Just Want to Have Fun - Cyndi Lauper
4. I Cry Just a Little Bit - Shakin' Stevens
5. Tell It to My Heart - Taylor Dayne
6. I Feel the Earth Move - Martika
7. Never Gonna Give You Up - Rick Astley
8. You're My Heart You're My Soul - Modern Talking
9. You're the Woman - Bad Boys Blue
10. Boys - Sabrina
11. Japanese Boy - Aneka
12. Dolce Vita - Ryan Paris
13. Words - F. R. David
14. It's Raining Men - The Weather Girls
15. Holding Out for a Hero - Bonnie Tyler
16. Wake Me Up Before You Go-Go - Wham!
17. Maneater - Daryl Hall & John Oates
18. Hold On Tight - Electric Light Orchestra
19. I'm So Excited - The Pointer Sisters
20. Conga - Gloria Estefan and Miami Sound Machine

1. Africa
2. I Want To Take You Higher
3. I'll Be Over You
4. Jake To The Bone
5. Kingdom Of Desire
6. On The Run
7. Red House
8. Rosanna

Takiej edycji płyty Kwintetu Trzaskowskiego jeszcze nie było! Album został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60.
To pierwsze tak obszerne opracowanie w historii tej znakomitej płyty. Album, przy zachowaniu oryginalnej okładki, został wzbogacony dwujęzyczną książeczką z tekstem Tomasza Szachowskiego. Autorem odświeżonego brzmienia jest wybitny reżyser dźwięku - Jacek Gawłowski.
Czwarta płyta serii Polish Jazz z nagraniami Kwintetu Andrzeja Trzaskowskiego jest jedną z najwybitniejszych pozycji zbioru. Nagrana w styczniu 1965 roku, stanowi obok „Astigmatic” Komedy manifest twórczy dla jazzu polskiego tamtych lat, a wpływu jej autora na rozwój tego gatunku muzyki w Polsce nie sposób przecenić. Wiernie oddaje kunszt kompozytorski lidera, jego styl improwizacyjny i charakterystyczną poetykę utworów.
Wielką wartością płyty są partie solowe członków kwintetu. Błyskotliwy Tomasz Stańko, grający wówczas bardziej otwartym i pełnym dźwiękiem niż obecnie, poszukujący Janusz Muniak, rozdarty między tradycją a jazzem free. Subtelna, zniuansowana, uważnie słuchająca lidera sekcja Jacek Ostaszewski - Adam Jędrzejowski podkreśla jazzowy charakter całości. No i pianistyka Andrzeja Trzaskowskiego, którą tak naprawdę odkrywamy na nowo po latach! Z jednej strony precyzyjna realizacja własnego zapisu partytury, z drugiej zrównoważone, swingujące partie solowe. Trzaskowski umiał łączyć odległe estetyki i adaptować je dla potrzeb własnych kompozycji, które cechował niepowtarzalny styl, stając się z czasem znakiem rozpoznawczym polskiej szkoły jazzu. I na tym m. in. polegała jego wielkość.
Płyta dostępna jest również w wersji analogowej.